Wisielec Akademicki – Adwentowa Saga: salowe epizody pierwszego i drugiego Adwentu

Meta opis: Kabaretowo-ironiczne scenki z sal wykładowych podczas Adwentów – groteska, absurd biurokracji i akademicka ironia w jednym. 🌲📚

1. Pierwszy Adwent – sala wykładowa nr 314

1 grudnia 2025. Sala wykładowa pachnie kurzem, kredą i resztkami kawy z ekspresu. Na tablicy napisano markerem: „Pierwszy Adwent – 15 minut refleksji lub 90 minut snu – wybór należy do studentów”.

Demigender siada między spóźnialskim a ironistką, notując: „Świeca adwentowa na parapecie i absurd biurokracji na ławce – jak dwa bieguny tej samej rzeczywistości”.

Postacie w sali

• Spóźnialski – wchodzi po 12 minutach, myli temat wykładu z kalendarzem adwentowym.
• Ironistka – notuje każdą absurdalną minutę: „Profesor mówi, że mamy refleksję, ale wszyscy myślą o lunchu”.
• Narkoman – zastanawia się, czy światło fluorescencyjne jest metaforą życia.
• Demigender – balansuje między logiką a magiczną narracją Adwentu.
• Profesor Chaosu – mówi: „Ćwiczymy cierpliwość poprzez spóźnienia studentów i własną ironię”.

Dialogi w sali – kabaret akademicki

Spóźnialski: „Czy mogę zaliczyć refleksję mimo, że zapomniałem świecy?”
Profesor Chaosu: „Oczywiście. Ale tylko w formule matematycznej – 2 świecy = 1 cierpliwość.”
Ironistka: „Czy to znaczy, że w moim zeszycie są minusowe emocje?”
Demigender: „Czy światło lampki fluorescencyjnej jest adwentem dla duszy?”

Finał pierwszego Adwentu w sali

Koniec zajęć. Studenci wychodzą powoli, jakby każdy krok miał w sobie filozofię.
Demigender notuje: *„Pierwszy Adwent – sala wykładowa zamienia się w teatr absurdu, a każda ławka to scena cierpliwości”.*

2. Drugi Adwent – sala wykładowa nr 217

2 grudnia 2025. Światło fluorescencyjne odbija się od pustych krzeseł i papierów. Na tablicy profesor napisał: „Drugi Adwent – test wytrzymałości na absurd”.

Demigender notuje: „Drugi Adwent – gdzie każdy krok między ławkami jest testem metafizycznym, a każda świeca jest znakiem chaosu”.

Postacie drugiego Adwentu

• Spóźnialski – wchodzi z lampką LED, myli salę z kantyną.
• Imprezowicz – przynosi kubek gorącej czekolady i pyta: „Czy mogę użyć tego jako amuletu adwentowego?”
• Narkoman – twierdzi, że fluorescencyjne światło daje „kwantową świadomość sali”.
• Ironistka – notuje: „Profesor tłumaczy cierpliwość, a ja zapisuję absurd”.
• Demigender – balansuje między logiką a metafizyką Adwentu.
• Profesor Chaosu – rozdaje zadania, których nikt nie rozumie.

Dialogi drugiego Adwentu

Spóźnialski: „Czy mogę wnieść lampkę do sali, czy to zakłóca balans adwentowy?”
Profesor Chaosu: „Jeśli balans zostanie zakłócony, otrzymasz punkty ujemne za cierpliwość.”
Ironistka: „Czy to znaczy, że mam zapisać chaos w zeszycie?”
Demigender: „Drugi Adwent – czy ktoś tu jeszcze rozumie sens lekcji?”

Finał drugiego Adwentu w sali

Koniec zajęć. Światło gaśnie, papier pozostaje, a absurd wciąż trwa.
Demigender notuje: *„Drugi Adwent – sala wykładowa jako arena groteski, gdzie każdy student jest aktorem, a każdy krok metaforą cierpliwości”.*
Profesor podnosi wzrok: „Następny!”
Nikt nie wie, czy chodzi o dokument, studenta, czy sens całego Adwentu.

Dane techniczne artykułu:

• Autor: SzymonPajacyk
• Data publikacji: 01–02.12.2025
• Format: BBCode UTF-8
• Źródła: Kampus, sale wykładowe, obserwacje świąteczne
• Licencja: CC BY-SA 4.0
• Wymagane uznanie: domena DarkArea.pl

Słowa kluczowe:
Drugi Adwent,
Pierwszy Adwent,
dziekanat,
LGBTQ+,
uczelnia,
ironia,
demigender,
kabaret,
kolejka

Tagi:
wisielec akademicki,
dziekanat,
adwent,
ironistka,
spóźnialski,
imprezowicz,
narkoman,
demigender,
Forum