1. Witold Sadowy



Urodzony 7 stycznia 1920 r. w Warszawie, zmarł 15 listopada 2020 r.

Polski aktor teatralny i filmowy oraz publicysta‑kronikarz życia teatralnego w Warszawie.

Przez ponad 50 lat związany z mężczyzną, inżynierem Janem Ryżowem. W wieku 100 lat publicznie dokonał coming‑outu mówiąc: „Urodziłem się inny. Jestem gejem.”

Jego wyznanie miało znaczący wpływ jako symbol widoczności osób LGBT+ w Polsce, szczególnie że dokonał go w późnym wieku i po długiej karierze w kulturze.


2. Piotr Trojan



Urodzony 6 czerwca 1986 r. w Tarnowskich Górach, absolwent PWSFTviT w Łodzi.

Polski aktor, znany m.in. z filmu „25 lat niewinności. Sprawa Toma Komendy”.

W 2016 r. dokonał coming‑outu jako osoba homoseksualna. Po tym wydarzeniu otrzymywał m.in. pogróżki.

Istotny przykład osoby medialnej, która otwarcie identyfikuje się i wpływa na reprezentację LGBT+ w polskiej kulturze filmowej.

3. Daniel Dobosz



Aktor znany z serialu „Wojenne dziewczyny”, który w 2024 roku ujawnił, że jest gejem.

Jego historia pokazuje, jak duże jest znaczenie widzialności w popularnych serialach.



---

4. Andrzej Piaseczny



Wokalista i osobowość medialna, który w 2021 roku w wywiadzie dla radia ujawnił swoją orientację.

Jego coming out miał duże znaczenie dla środowiska LGBT+ w Polsce ze względu na znaną twarz i popularność.



---

5. Krzysztof Warlikowski



Polski wokalista, autor tekstów i osobowość medialna.

W maju 2021 r. dokonał coming‑outu mówiąc publicznie o swojej orientacji jako pierwszy tak znany w Polsce piosenkarz w mainstreamie.

Jego wyznanie miało duży wymiar społeczny i symboliczny dla środowiska LGBT+ w Polsce.

6. Alin Szewczyk




Polski aktor i model – jedna z nowych postaci polskiego show‑biznesu identyfikujących się jako non‑binary.

Zagrał m.in. główną rolę w filmie „Fanfik” jako pierwsza osoba trans‑ lub niebinarną w takiej roli w polskim kinie.

Reprezentuje perspektywę tożsamości nienormatywnej (poza klasycznymi kategoriami płci), co czyni ją ważnym ogniwem w rozmowie o różnorodności genderowej w mediach.

7. Yga Kostrzewa



Urodzona 12 września 1973 r. w Polsce.

Ekonomistka, pisarka, działaczka na rzecz praw osób LGBT+. Była redaktorką magazynu „Inaczej”, przewodniczącą Lambda Warszawa (2005–2007) i rzeczniczką prasową tej organizacji.

Współorganizowała kampanie społeczne, m.in. „Niech nas zobaczą”, brała udział w postępowaniu przeciwko zakazowi Parady Równości w Warszawie.

Działanie jej życia to przykład: edukacja + aktywizm + widzialność — motywujące dla społeczności queer.

8. Krzysztof Garwatowski



Urodzony 2 września 1967 r. we Włocławku.

Dziennikarz, wydawca i działacz LGBT+. Współzałożyciel ruchu gejowskiego w Polsce (m.in. Strukturę „Warszawskiego Ruchu Gejowskiego”).

Przez lata redaktor i wydawca czasopism skierowanych do osób LGBT (m.in. magazyny gejowskie, serwis gay.pl).

Jego praca pokazuje, że reprezentacja w mediach to także osoby stojące za kamerą/za kulisami — ważny punkt perspektywy.

9. Mariusz Szczygieł



Polski dziennikarz i reporter – znany z pracy w mediach i podejmowania tematów społecznych.

Choć nie wszystkie informacje dotyczące jego orientacji są publiczne i jednoznaczne, często porusza on w swoich reportażach kwestie mniejszości, w tym środowiska LGBT+.

Jego rola to inspiracja: media głównego nurtu również mogą być platformą dla tematów queer‑integracji i społecznej zmiany.

10. Sławomir Starosta



Dziennikarz, wydawca magazynów LGBT+, aktywista społeczności LGBT+ w Polsce.

Wskazuje na znaczenie tworzenia własnych mediów w środowisku, zwłaszcza gdy mainstream nie daje dostatecznej przestrzeni.

Jego doświadczenie może być cenną lekcją dla społeczności w zakresie budowania własnych narzędzi medialnych.

11. Michał Piróg



Urodzony 28 maja 1979 r. w Kielcach.

Tancerz, choreograf, aktor, prezenter telewizyjny. Zyskał popularność m.in. jako juror w programie „You Can Dance – Po prostu tańcz!”.

Otwarcie mówi o swojej orientacji jako gej. Wykorzystuje swoją widzialność w mediach, by wspierać prawa LGBT+.

Jego obecność w mainstreamowych programach pokazuje, że reprezentacja queer może być pozytywnym przykładem.